Dit wil je niet missen...

Ik ben de moeder van drie kinderen, kijk maar

Zoals velen van jullie wel weten, ben ik de moeder van een engeltje. Onze eerstgeboren dochter die vlak na haar geboorte erg ziek bleek en waarvan wij twee weken erna afscheid moesten nemen. Dat ik de moeder ben van drie kinderen, in plaats van de twee die je ziet, steek ik dan ook liever niet onder stoelen of banken. Toch betrap ik mijzelf er steeds vaker op dat ik, uit gemak, praat over het feit dat ik twee kinderen heb. En dat doet soms best pijn.

Lees ook: Er was een een meisje… met de diagnose ACD

Zwijgen gemakkelijker dan vertellen

Waarom ik dat doe is niet omdat ik haar vergeet of ineens minder belangrijk vind. Sterker nog, het gemis wordt eigenlijk met de jaren almaar groter. Herinneringen die ik maak met mijn twee gezonde zoons, zal ik nooit maken met haar en daar word ik in het leven van alle dag continu mee geconfronteerd. Maar soms is het verzwijgen van het feit dat ik nóg een kindje heb, gemakkelijker dan vertellen wat er echt speelt.

Was het maar zo simpel

Niet alleen is het een ingewikkeld en lastig uit te leggen verhaal, veel mensen kunnen er ook niet goed mee omgaan. Weten niet hoe ze moeten reageren en dat brengt ze in verlegenheid of resulteert zelfs in het feit dat ze een gesprek met mij dan helemaal maar uit de weg gaan. Nu zal je denken: “daar heb je dan toch schijt aan?” Ja, inwendig zeker! Maar, eerlijkheidshalve moet ik ook zeggen: “was het maar zo simpel.”

De reden waarom ik onze dochter in gesprekken achterwege laat

Want zo simpel is het niet. In de loop der jaren ben ik er namelijk achter gekomen dat het in veel gevallen helemaal geen onwil is van mensen, maar dat men juist bang is om mij te kwetsen. Bij sommige gesprekken vind ik het trouwens ook niet nodig om dieper in te gaan op wie ik ben als moeder en wat ik heb meegemaakt met onze dochter. En soms heb ik gewoon geen zin om het allemaal uit te leggen of doet het op dat moment te veel pijn om er over te praten. Dat is de reden dat ik onze dochter dan ook steeds vaker achterwege laat in de gesprekken.

De eeuwige tweestrijd van een moeder met een overleden kindje

Toch voel ik mij daar bij tijd en wijle enorm schuldig over. Jasmijn hoort er nou eenmaal gewoon bij, levend of niet. Zij is onze dochter en zal dat altijd blijven. Het is per slot van rekening dankzij haar dat ik überhaupt moeder ben geworden. En gezegend ben met nog twee prachtige, gezonde, zoons. Het is denk ik de eeuwige tweestrijd van moeders met een overleden kindje. In hoeverre benoem je het. Wat vertel je wel en niet en aan wie wel en wie niet.

Extra aandacht geven met een mamasieraad

Dan is het mooi dat er dingen op je pad komen waarmee je dat stukje van jouw leven wat extra aandacht kunt geven. Blij was ik dan ook met het aanbod van Names4ever, die mij de kans gaf een mamasieraad uit te zoeken voor een review. Want hoewel voor elke moeder een mamasieraad bijzonder is, gaf het sieraad mij de kans onze dochter nog eens extra te eren, naast mijn twee zoons die wel van dit leven mogen genieten.

Drie kinderen op één sieraad

Ik koos voor een mamasieraad met geboortesteentjes. Het sieraad bestaat uit een ketting, een zilveren hanger in de vorm van twee voetjes, met daarin twee geboortesteentjes en de ruimte om namen in te graveren. Eigenlijk is het sieraad bedoeld voor twee namen (kinderen). Echter, ik koos ervoor om er een iets andere draai aan te geven. Ik heb immers drie kinderen.

Rozenkwarts voor onze dochter

Op het rechtervoetje van de hanger liet ik de naam van onze dochter graveren: Jasmijn. Omdat wij tijdens het ziekbed van onze dochter alle drie (wij als ouders, en onze dochter) een rozenkwarts steentje om onze nek droegen, waar onze dochter uiteindelijk ook mee begraven is, koos ik voor een rozenkwarts geboortesteentje. Rozenkwarts is de steen van het kind. Het beschermt dat wat kwetsbaar en klein is. Nu ben ik niet zo spiritueel ingesteld maar in die tijd dat wij aan het ziekbed van onze dochter stonden, grijp je je aan alles vast. Bovendien vond en vind ik het nog steeds een mooie symboliek.

Aquamarijn voor onze zoons

In het linkervoetje liet ik de namen van onze twee jongens graveren: Finn & Olle. Als geboortesteentje koos ik daar de Aquamarijn. Aquamarijn wordt veelal geassocieerd met rijkdom. En dat is precies waarom ik deze steen koos. Onze twee jongens zijn onze rijkdom. Zij maakten mij (weer) gelukkig en gaven mij hoop. Aquamarijn staat ook bekend om verschillende helende werkingen. Het zou bijvoorbeeld mensen helpen om het verdriet van verlies van een dierbare te verwerken. Al met al eveneens een mooie symboliek.

Vlotte ontvangst na mijn bestelling

Oké, ik had mijn keus gemaakt. Nu was het wachten tot het sieraad binnen zou komen. Vrij vlot na mijn bestelling ontving ik ineens een prachtig doosje waarin het mamasieraad zat verpakt. Nu ben ik normaal niet zo’n emotioneel loeder. Maar in dit geval kon ik een klein traantje toch niet geheel onderdrukken.

Over Names4ever

Names4ver is een jonge onderneming die zich specialiseert in gouden en zilveren naamsieraden én mamasieraden. Names4ever is een jonge onderneming maar beschikt toch al over de nodige ervaring in het juweliersvak, en dat zie je. Vakbekwame mensen werken vanuit een eigen atelier waar de sieraden ontworpen, ontwikkeld en verkocht worden. Bij Names4ever kun je kiezen uit standaard aangeboden sieraden, maar is er dankzij de werkwijze, ook ruimte voor persoonlijke verzoeken, zoals de mijne.

Met trots draag ik mijn mamasieraad

Het mamasieraad is precies zoals ik mij had voorgesteld. Ik draag het nu dan ook met trots om mijn nek, samen met het rozenkwarts steentje van onze dochter én de hanger waarin een plukje haar van onze dochter zit.

Wil je ook zo’n mooi mamasieraad? Of een ander naamsieraad? Kijk dan eens op de website van Names4ever.

Wat vind jij van een mamasieraad?

Deze blog is tot stand gekomen door middel van een samenwerking.

17 reacties op dit bericht

Wat een mooi sieraad. En heel mooi verwoord. Heel heftig verhaal dat ik helaas herken. Wij zijn ook ouders van een engeltje, met het verschil dat het veel vroeger in de zwangerschap was. Niemand heeft haar ooit gezien behalve wij. Wie bij ons thuis komt, ziet de urne wel op de kast staan. Onze jongens weten nu wel dat ze een zusje hebben, noemen haar ook regelmatig. Maar als ik word gevraagd hoeveel kinderen wij hebben, zeg ik steevast 2. Bij het invullen van de vriendenboekjes vind ik het soms moeilijk om alleen te zetten: 1 broertje. Soms zeggen de jongens ook: maar ik heb toch ook een zusje, Zoë. Het is niet dat we haar vergeten of wegstoppen. Maar het is meestal een stuk makkelijker. Ook wel zelfbescherming, denk ik. Wij zullen haar nooit vergeten. Ze zal altijd deel van ons gezin uitmaken. Ik wil ook al heel lang een sieraad met alledrie de namen, heb alleen nog niet kunnen kiezen wat ik wil. Zit ook nog altijd te twijfelen over een tattoo, om mijn drie schatjes te vereeeuwigen.

Oh, wat vreselijk Nicole. En wat een prachtige naam Zoë. Mooi dat je haar ook benoemt tegenover jouw jongens, wij doen dat ook. Het is echt hun grote zus! Het is inderdaad ook wel eens zelfbescherming, het is allemaal precies zoals je schrijft… Een tattoo is inderdaad ook erg mooi. Ik heb zelf ook alle drie mijn kinderen (portret) op mijn armen getatoeerd. En voor onze dochter heb ik zelfs een hele memorialsleeve, dat in beeld haar verhsaal vertelt.

Wat mooi! Het resultaat is echt prachtig! Heel mooi geschreven ook, kreeg er een brok van in mijn keel. Vreselijk wat jullie hebben meegemaakt. Dat maakt het extra mooi dat jullie nog twee gezonde jongens hebben gekregen al geloof ik zeker dat het verdriet blijft. Prachtige naam overigens; Jasmijnz

Dank je Michelle, het maakt idd dat je de gezondheid van onze andere kinderen extra waardeert.

Heel mooi geschreven.
En ik vind het een heel mooie oplossing hoe jij het rozekwarts steentje erin hebt laten verwerken.

Wat heftig wat je hebt moeten meemaken. Ik vind het juist logisch dat Jasmijn erbij hoort. Dat vind ik hetzelfde als baby’s die direct dood zijn bij de geboorte. Daar wordt soms ook luchtig over gedaan.Maar ze vergeten dat je ook in die 9 maanden ervoor een band hebt opgebouwd. Ik spreek overigens niet uit eigen ervaring, maar ik heb het tijdens mijn vorige baan meegemaakt.

Dat is inderdaad helemaal waar, dat wordt nog wel eens vergeten.

Ik word er een beetje kriebelig van. Het is mij wat te zoetig en ik zou het daarom niet dragen. Maar ik kan me best voorstellen dat anderen het juist leuk vinden.

Ik vond het ook wat zoet hoor, zo eerlijk moet ik wel zijn. Echter omdat ik er deze draai aan gaf en het hangt aan een ketting met nog meer (zoete) herinneringsbedeltjes is het voor mij anders.

Prachtig! En vanuit een andere situatie herken ik je verhaal heel erg. Dat je haar soms niet noemt maar dat dat niet betekent dat je haar niet enorm mist. Ik heb ook meegemaakt dat mensen mij uit de weg gingen of niks durfden te zeggen terwijl ze wisten dat ik iemand voor altijd moest gaan missen. Voor mezelf heb ik ook besloten dat nooit bij iemand te doen. Je kunt beter zeggen dat je het moeilijk vindt endat je meeleeft dan niks zeggen.

Dat is inderdaad altijd beter, maar ik begrijp wel dat mensen dat niet ‘kunnen’. Mag ik vragen waarom je het herkent? of is dat te persoonlijk.

Ik heb je even een mailtje gestuurd!

Een prachtig sieraad! Vreselijk wat jullie hebben mee moeten maken. En een emotioneel loeder ben ik ook niet, maar ook ik moet nu een traantje wegpinken

ach, dat is lief van je… het is inderdaad vreselijk, maar gelukkig kunnen wij er goed mee omgaan en zijn we vooral heel dankbaar voor alles.

Prachtig symbolisch sieraad Roelina! En het lijkt me vreselijk, en iets dat altijd in je gedachten speelt. Wat een leegte en verdriet. Gelukkig kreeg je wel twee prachtige jongens. Maar haar vergeet je nimmer. Jasmijn, prachtige naam.. Veel liefs. Xxx

Geef een reactie

Roelove's mamablog én grafisch ontwerp

Roelove's mamablog én grafisch ontwerp

Meer in Een kind verliezen
Een mooie herinnering aan de mooiste bloem in mijn leven

Ik kom er wekelijks. Nu heb ik het geluk dat we er niet ver vandaan wonen. Elke zondag wandel ik er dan ook heen. Met...

Sluiten