Dit wil je niet missen...

Mama dagboek #96: stoppen met de speen, zo deden wij dat!

Ik heb met veel dingen een haat-liefde verhouding. De zandbak bijvoorbeeld. Zo heb ik die ook met fopspenen. Begrijp me niet verkeerd; toen we onze kinderen een speen aanboden, kozen we daar bewust voor. Maar op een gegeven moment moet je dat kunstje wel weer afleren. En dat is nog best een dingetje. Want stoppen met de speen, wanneer doe je dat nou eigenlijk?

Die haat-liefde verhouding met de speen is er niet van de een op de andere dag gekomen. Zoals ik al schreef, we kozen bewust ervoor om onze kinderen een speen aan te bieden. Bij beide mannetjes was de zuigbehoefte groot en de speen gaf ze duidelijk rust. En hé; rust voor de mannen, betekent ook rust voor de kersverse mama. Ik zeg win-win.

Baby: de speen on demand

Toen onze kleine mannen nog baby waren kregen ze de speen wanneer ze daar ‘om vroegen’. Vooral wanneer zij in slaap wilde komen. Maar ook wanneer ze huilden en daar niet meteen een aanwijsbare reden voor was, kregen ze de speen om even te kalmeren. Ik kan je verklappen; reuze handig wanneer je in de supermarkt in de rij voor de kassa staat en babylief het ineens op een brullen zet.

Peuter: de speen bij het slapen gaan

Toen onze mannen peuter werden, kregen ze eigenlijk alleen nog maar een speen bij het slapen gaan. Ik vind een ouder kind dat rondloopt met een speen in de mond nou niet echt een uithangbord van geslaagd ouderschap, moet ik toegeven. Toch loopt onze jongste (nu 2 jaar) ook overdag wel eens met een speen rond. Je wordt er klaarblijkelijk makkelijker in nadat je wat langer moeder bent, afijn. In principe geldt hier dus de regel; alleen een speen bij het slapen gaan.

Stoppen met de speen, wanneer moet dat?

Wanneer je echt moet stoppen met de speen, daar zijn de meningen flink over verdeeld. Sommigen spreken dat je beter rond het eerste levensjaar kunt stoppen met de speen, omdat het schadelijk is voor de spraak- en taalontwikkeling van het kind, zo schrijft ook klinisch pedagoog Monique L’Hoir, onderzoeker bij TNO, in een artikel in de Volkskrant. Ook het CB is niet zo happig op die speen en zal aan de ouder vragen rond de leeftijd van 1 jaar te stoppen met de speen.

Kleuter: stoppen met de speen

Wij deden dit dus bewust niet. Fuck it, dachten wij; onze mannen varen er wel bij en niemand heeft er last van. Bovendien was er niets op de spraakwaterval van onze beide kinderen aan te merken, integendeel zelfs. En een stralende rij kaarsrechte tanden, waar de speen volgens geleerden ook een flink nadeel op kan hebben, hebben ze ook allebei. Maar nu is onze oudste onlangs 4 jaar geworden. En tot voor kort had hij ‘s nachts nog altijd een speen. Shocking voor sommigen waarschijnlijk, maar het feit ligt er… ik ga met de billen bloot.

Lees ook: Mama dagboek #94: Hiep, hiep, hoera… onze kleuter is daar!

Tot voor kort had onze kleuter dus nog steeds een speen bij het slapen gaan. Een doorn in mijn oog, moet ik bekennen. Maar omdat in het leventje van onze beginnende, schoolgaande kleuter ineens zoveel gebeurde, besloten we dat het juiste moment gewoon nog niet was gekomen. Met onszelf hadden we echter wél afgesproken dat hij het nieuwe schooljaar zou beginnen zonder de speen. Werk aan de winkel dus.

Stoppen met de speen, zo deden wij dat!

En het is gelukt. In de zomervakantie zijn we daadwerkelijk en eindelijk écht met de speen gestopt. Waar we allerlei scenario’s hadden verwacht en van te voren vele plannen hadden gesmeed, om de overgang zo soepel mogelijk te laten verlopen, was het eigenlijk al binnen een week gepiept. Eerst was er het plan de speen naar de dierentuin te brengen. De babydieren wilde ook zo graag een speentje en die mochten die van hem wel hebben, aldus kleuterlief. Maar gaande weg de zomervakantie wilde hij toch écht niet naar die dierentuin.

Toen we eenmaal op vakantie gingen, besloten we groffer geschut in te zetten. Vriendjes van onze koekepeer, die mee waren op vakantie, hadden ook geen speen meer. En dat haalde hem over de streep om het ook te proberen. We beloofden hem een bestuurbare auto, die hij zo graag wilde, als hij de hele vakantie niet met de speen zou slapen. Dat in combinatie met het feit dat meneertje elke avond laat en moe naar bed ging, maakten het stoppen met de speen eigenlijk best gemakkelijk.

Nu, terug van onze vakantie, slaapt onze kleuter niet meer met de speen. Heel enkel vraagt hij er nog om, maar een drama is uitgebleven. Dolgelukkig is hij met zijn nieuwe bestuurbare auto. Aan iedereen die het maar horen wil, vertelt hij trots hoe hij deze gekregen heeft. Dat we het stoppen met de speen dus op deze manier hebben aangepakt, heb ik geen spijt van.

Tip!

Nu ga ik je niet vertellen hoe jij het stoppen met de speen moet aanpakken. Of wanneer je dat zou moeten doen. Maar als tip kan ik je wel meegeven, doe het pas wanneer jouw kind er écht klaar voor is.

Wanneer stopte jouw kind met de speen?

8 reacties op dit bericht

Leuk en herkenbaar artikel! Ik liet mijn oudste zoontje op een gegeven moment ook alleen nog ’s nachts slapen met de speen.Hij was denk ik ook een jaar of 4 toen de speen weg ging. Hoe we dat precies gedaan hebben weet ik niet meer. De tweede had geen speen en wilde er niets van weten en Nolah die is nu 1,5 met speen. Ik geef de speen met name ’s nachts of als ze een dutje gaat doen omdat ze daar rustig van wordt, maar af en toe ook overdag. Het kan me na drie kinderen inmiddels geen ruk meer schelen wat anderen ervan vinden. Dus ik denk dat je gelijk hebt dat je daar vanzelf makkelijker in wordt. Ik veroordeel anderen hier ook niet over. 🙂

Ik veroordeel anderen ook niet, temeer ook omdat ik weet hoe verrekte handig die dingen zijn 🙂

Sheila @ beineffable.com says:

Ik vind sowieso dat je je niet hoeft te verantwoorden dat je kind van 4 nog met een speen sliep. Net zoals ik ouders niet wil veroordelen die hun oudere kinderen nog met een speen laten lopen overdag. Je weet nooit wat de gedachte er achter is en elk kind is anders. Toen we in Thailand reisden was mijn zoontje 1,5. En daar vindt iedereen dat een kind van 1 geen speen meer moet hebben. Dus elke Thai rukte die speen uit de mond van mijn kind! Ik werd er echt pissig om en zei natuurlijk dat ze daar mee moeten stoppen. Ik dacht; die speen en zijn knuffel is het enig wat mijn kind kent, terwijl we aan het backpacken zijn door een ver land. We slapen bijna nacht ergens anders en dat vraagt nogal wat van zo’n kind. Dat hij er zo goed, vrolijk en ontspannen mee om gaat, had er heus mee te maken dat hij zijn speen en knuffel mocht gebruiken op elk moment dat hij wilde. Dus laat hem eens lekker met rust!

Hij stopte in ieder geval toen hij 3 werd. We hadden de afspraak (cold turkey) dat hij dan nog 1 nacht met speen mocht slapen na zijn verjaardag. Maar nu was hij echt een grote jongen. En dat hielp. Hij vroeg er niet meer naar 🙂

Fijn dat het zo vlot verliep, ik houd ook niet zo van oordelen. Idd wat je zegt; je kent het verhaal vaak niet eens. Ik zou in jouw geval hetzelfde gedaan hebben, het is dan toch een soort van veiligheid / herkenbaar gevoel en dat is toch wat een kind nodig heeft op zo’n moment.

Warre vergat zijn enige speentje dat we bij hadden in Zwitserland in de hostel waar we bleven overnachten op weg naar Italië! Korte pijn!

Inthe gaf hem mee aan de sint

Leni is een ander paar mouwen, zij duimt!

Oeh duimen, tja dat schijnt een dingetje te zijn. Ik was er zelf als kind geloof ik zo vanaf. Maar afpakken is wel lastig dan. Ik weet niet of dat er nog is, maar in mijn tijd waren ervan die vieze smeerseltjes voor op je duim.

Ik kan het me niet meer goed herinneren moet ik bekennen. Maar ik weet wel dat het nog best lastig was.

Al met al vond ik de last meevallen, achteraf gezien dan althans. Vooraf zag ik er enorm tegenop.

Praat je mee?

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Roelove's mamablog én grafisch ontwerp

Roelove's mamablog én grafisch ontwerp

Meer in Mama dagboek
Roelove’s highs #3 – bijna vakantie – modus

We naderen de vakantie en ik merk dat ik almaar drukker wordt. Er schijnt zelfs een benaming voor te zijn, genaamd; juni stress. Hoewel het...

Sluiten